Dela ne dozvoljavaju zaborav

Desanka Maksimović je rođena 1898. u selu Rabrovici, u okolini Valjeva. Bila je najstarije dijete oca Mihaila, učitelja, i majke Draginje. Odmah poslije njenog rođenja, Mihailo Maksimović je dobio premještaj, te se obitelj odselila u Brankovinu. U Brankovini je provela djetinjstvo sve do kraja osnovne škole, a u Valjevu je završila gimnaziju.
Poslije Prvog svjetskog rata upisala se na Filozofski fakultet u Beogradu gdje je studirala na odjelu za svjetsku književnost, opću povijest i povijest umjetnosti. Kada je 1923. diplomirala, najprije je radila u Obrenovačkoj gimnaziji, a zatim je postavljena za suplenta u Trećoj ženskoj gimnaziji u Beogradu.
Desanka Maksimović je provela godinu dana u Parizu na usavršavanju kao stipendist francuske vlade. Nakon što je od 3. rujna 1925. radila oko godinu dana u učiteljskoj školi u Dubrovniku, prešla je ponovo u Beograd gdje je radila u Prvoj ženskoj gimnaziji. Jedna od njenih učenica bila je i Mira Alečković, koja je također postala pesnikinja i prijateljica Desanke Maksimović. Početkom Drugog svjetskog rata otišla je u mirovinu, ali se u službu vratila 1944. i u istoj školi ostala do konačnog umirovljenja, 1953.
Početkom kolovoza 1933. Desanka Maksimović se udala za Sergeja Slastikova. Nisu imali djece. Putovala je širom tadašnje Jugoslavije i imala veliki broj prijatelja među piscima i phesnicima; u njih su spadali i Miloš Crnjanski, Ivo Andrić, Isidora Sekulić, Gustav Krklec, Branko Ćopić, Oton Župančič i mnogi drugi.
Desanka Maksimović preminula je 11. veljače 1993. godine, u svojoj 95. godini, u Beogradu. Sahranjena je u Brankovini kod Valjeva.

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Možete koristiti ove HTML oznake i atribute: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>